Υπάρχει μια ριζική διαφορά στον τρόπο που αντιδρούν οι νέοι άνδρες στην κρίση, προτιμώντας την ένταση παρά την ηρεμία. Τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Εκλογικής Μελέτης (EES) για τις ευρωεκλογές του 2024 είναι σαφή: σε δείγμα σχεδόν 25.000 ερωτώμενων σε 27 χώρες, πάνω από ένας στους πέντε νέους άνδρες στράφηκε προς κόμματα της Ακροδεξιάς. Αντίθετα, το φαινόμενο αυτό αγγίζει μόλις μία στις επτά νέες γυναίκες, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό φύλεμα στις δημοκρατικές διαδικασίες.

Στην Ελλάδα, η τάση αυτή δεν είναι νέα, αλλά παίρνει διαφορετικά πρόσωπα ανάλογα με την εποχή. Το 2015, το 7% των ψηφοφόρων έδωσε την καρδιά του στην Εθνική Παράταξη, συσπειρώνοντας βασιλόφρονες και νοσταλγούς της δικτατορίας. Σήμερα, το πολιτικό τοπίο έχει μεταμορφωθεί, ωστόσο η επιθυμία για μια ισχυρή, μη συμβιβαστική φωνή παραμένει παρούσα σε τμήματα του νεανικού πληθυσμού που νιώθουν περιθωριοποιημένοι.
Τα πρόσφατα ποσοστά καταγράφουν μια στροφή προς πιο σύγχρονες, όμως εξίσου ακραίες, μορφώσεις. Στην Κύπρο, το ΕΛΑΜ κατέγραψε διψήφιο ποσοστό στις εκλογές του Ιουνίου του 2023, σηματοδοτώντας μια σημαντική αναταραχή. Στην Ελλάδα, οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να πάρουν 4,7%, ενώ η Συμμαχία Ελλήνων, με τον Ηλία Κασιδιάρη στο τιμόνι, κρατά σταθερή εκτίμηση ψήφου στο 4% σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΪ.
Η ερώτηση πλέον δεν είναι απλώς ποιος θα ψηφίσει, αλλά τι κενό προσπαθεί να γεμίσει αυτή η οργή; Όταν η σταθερότητα φαίνεται απρόσιτη, η ριζοσπαστικοποίηση γίνεται η μόνη άγκυρη για πολλούς νέους άνδρες.




