Οι χειροτεχνίτες της Ινδίας γίνονται οι «δάσκαλοι» των ρομπότ του μέλλοντος, βιντεοσκοπώντας τις κινήσεις τους για να μάθουν στα μηχανήματα πώς να αγγίζουν τον πραγματικό κόσμο. Στην πόλη της Βανγκαλόρ, εργαζόμενοι όπως ο Μοχάμεντ Ασίμ φορούν ειδικά κάμερες στο κεφάλι για 5-6 ώρες ημερησίως. Το στόχος δεν είναι καλλιτεχνικός, αλλά τεχνολογικός: καταγράφουν αποκλειστικά τα χέρια τους για να τροφοδοτήσουν την εκπαίδευση φυσικής AI. Αυτή η απλή ανθρώπινη δράση μετατρέπεται σε πολύτιμο ψηφιακό αγαθό.

Η εταιρεία συλλογής δεδομένων Rashdan Technologies αγοράζει αυτό το υλικό και το πωλεί σε παγκόσμιους οργανισμούς τεχνολογίας, δημιουργώντας μια νέα αλυσίδα εφοδιασμού για την AI. Οι πελάτες πλέον απαιτούν πιο σύνθετα σενάρια, ζητώντας 4-6 κάμερες γύρω από το κεφάλι των εργαζομένων. Αυτό επιτρέπει την καταγραφή και του χώρου γύρω από τα χέρια, με αποτέλεσμα να πληρώνονται υψηλότερα ποσά για αυτή την πολύπλοκη διαδικασία συλλογής. Η ζήτηση για τέτοια δεδομένα αυξάνεται ραγδαία.

Υπάρχει έλλειψη διαθέσιμων δεδομένων για φυσικές εργασίες, καθώς λείπουν πληροφορίες όπως η ακριβής δύναμη που ασκείται στο πλάσιμο πλαστικού versus μετάλλου. Αυτή η έλλειψη αναγκάζει τις εταιρείες να συλλέγουν πληροφορίες από τον πραγματικό κόσμο αντί να βασίζονται μόνο σε προσομοιώσεις. Η Humyn Labs συνεργάζεται με 96.000 συλλέκτες δεδομένων σε Λατινική Αμερική και Νοτιοανατολική Ασία. Επεξεργάζονται χιλιάδες ώρες βίντεο για να κατηγοριοποιήσουν τις λεπτές αποχρώσεις των ανθρώπινων κινήσεων.
Οι συλλέκτες δεδομών κερδίζουν από 5 έως 10 δολάρια για 8-10 ώρες εργασίας, ένα σημαντικό ποσό για πολλούς στην περιοχή. Αυτή η οικονομική ανταμοιβή συνδέει άμεσα τη ζωή των ανθρώπων με την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης. Πόσο μακριά θα φτάσει η εξάρτησή μας από αυτές τις μικροκινήσεις πριν τα ρομπότ καταλάβουν πλήρως την ανθρώπινη ψυχή;




