Το πιο σημαντικό φιλοσοφικό βιβλίο του 20ού αιώτα είναι, παράδοξον ή όχι, μια «αποτυχία»; Ο μεταφραστής Παναγιώτης Θανάσης το χαρακτηρίζει ρητά ως τη «μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία της φιλοσοφίας», αλλά όχι λόγω ποιότητας. Η πραγματική αιτία είναι ότι παραμένει ένα ακέφαλο θραύσμα, λείποντας το κλειδί που θα έκλεινε την πόρτα της κατανόησης.

Martin Heidegger's Being and Time

Η δομή του έργου αποκαλύπτει μια σκόπιμη έλλειψη: σχεδιάστηκε με έξι ενότητες, αλλά δημοσιεύθηκαν μόνο δύο. Το τρίτο μέρος, εκείνο που περιείχε την απάντηση στο ερώτημα για το «νόημα του Όντος», δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα. Έτσι, χιλιάδες αναγνώστες μαντεύουν για χρόνια το τέλος ενός ταξιδιού που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Πέρα από το χαμένο χειρόγραφο, υπάρχει και η ανθρώπινη διάσταση που σοκάρει τους μαθητές του. Ο Χανς-Γκέοργκ Γκανταμέρ συνοψίζει την κληρονομιά του δασκάλου του με μια αιχμηρή αντίθεση: «Ο μεγίστος στοχαστής, ο ελάχιστος άνθρωπος». Αυτή η φράση δείχνει πώς η γενιοτητα δεν εξασφαλίζει απαραίτητα ηθική συμπεριφορά ή κοινωνική ευγένεια.

Πολλοί προσπαθούν να δικαιολογήσουν τη συμμετοχή του στα Ναζιστικά κόμματα και τη θέση του ως ректор του Πανεπιστημίου Φράιμπουργκ το 1934. Ωστόσο, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι το κύριο έργο του (1927) προηγείται πολιτικά αυτής της εμπλοκής. Ίσως τελικά η φιλοσοφία να είναι πιο καθαρή από τον ίδιο τον φιλόσοφο;